Կար ժամանակ, որ լուսինը ճեփճերմակ ու թմբլիկ մի մանուկ էր: Չարաճճի ալս փոքրիկը թափառում էր երփնավառ դաշտերում: Վազվզում էր նրբաթև թիթեռների հետևից: Անփույթ էր ու թափթփված: Աղբյուրի ճամփին տարվում էր խաղով: երբեմն սափոբն էբ կոտրում: Բարեհամբույր մայրն ու եղբայրները երբևէ չէին պատժում նրան: Մի օր տղան մրոտ ձեռքերը մտցրեց խմորի մեջ: Մայրը չհամբերեց և խմորոտ …
Ծեը դարբինը նրբագեղ մի աղջիկ ուներ: Աղջիկը շատ էր սիրում իր պարտեզը: Համբերատար խնամում էր, երբեք չէր տրտնջում: Շոգ օրերին աղբյուրից սափորով ջուր էր բերում: Երփներանգ ծաղիկները ծփում էին, բարեհամբույր ժպտում ճամփորդներին, արբեցնում իրենց բույրով: Աղջկա եղբայրը չարությամբ արմատախիլ արեց ծաղիկները: Աղջիկը լաց եղավ ողբաձայն, դարձավ ինքնամփոփ: Մի օր էլ անհետացավ: Ավերված պարտեզում կապույտ թերթիկներով …
Գյուղի աղբյուրի մոտ մի անմշակ հողակտոր կար: Սերոբն ու Հակոբը որոշեցին մշակել քարքարոտ հողը: Հավաքեցին կուտակված աղբը, հողը փխրեցրին: Ծառեր ու թփեր տնկեցին: Հետո գեղեցիկ պատշգամբով քարակոփ տնակ կառուցեցին: Գյուղի դարբինն էլ մի դաբպաս պատրաստեց ու նվիրեց աշխատասեր եղբայրներին: Շուտով այգին ծածկվեց նրբին կանաչով, եբփնագույն պտուղներով: Տղաներն ուրախ էին, որ երբեմնի խոպանը ծաղկաստան էին դարձրել: …
Երփներանգ ծաղիկներից արվեստանոցը լցվել էր արբեցնող բոցբով: Նկաբիչը հափշտակված նայում էր ծաղիկներին: Թվում էր, թե այդ գեղեցկությունը խաբկանք է և շուտով կանէանա: Հապշտապ մոտեցավ նեբկապնակին: Վրձնի ամեն հպումից սիբտը տբոփում էբ: Թփից պոկված կոկոննեբն ասես հբաշքովբացում էին նբբանուրբ թեբթիկները: ճեփճերմակ կտավը հետզհետե ծաղկում էր: Ավարտեց: Հրաշքն արարված էր: Կտավից ժպտացող ծաղիկները դարեր կապրեն: Նկարիչը Մարտիրոս …
Միլիոնավոր տարիներ առաջ օվկիանոսի կղզյակները եղբայրներ էին: Ապրում էին մեծ ու հաշտ ընտանիքում: Միմյանց նկատմամբ ջեբմ ու բաբյացակամ էին: Յուրաքանչյուր դժվարություն հաղթահարում էին միասին: Երբեք չէին վիճում: Կյանքն այստեղ խաղաղ էր ու հիասքանչ: Ամենուրեք բուրում էին հեքիաթային բրաբիոններն ու եղյամապատ վարդերը: Առյուծների կողքին ազատ զբոսնում էին խաբտյաշ եղնիկներն ու արագոտն այծյամները: Թռչուններն աշխույժ դայլայլում էին …
Մարիամը հայրիկի հետ ամռանը մեկնեց շրջագայության: ճեպընթաց գնացքը սլանում էր օվկիանոսի ափով: Հեռվում երեում էին կրիայի պատյաններ հիշեցնող կղզյակները: Արևի կուրացուցիչ լույսից ջրի հայելանման մակերեսը փայլում էր ծիածանի գույներով: Մարիամն այդպիսի գեղեցիկ բնապատկեր չէր տեսել: Թվում էր, թե հեքիաթում է: Հիացած կանգնել ու չէր հեռանում պատուհանից: Միջօրեին անցան դեղնաթույր դաշտերի եզրով: Հետո բնությունը փոխվեց: Սկսվեցին …
Առյուծն ու գայլը զրուցում էին: Գազանների արքան ասում էր, որ ձյունը սպիտակ է: Արևի շողերից այն փայլում է յոթներանգ ծիածանի գույներով: Ձյունապատ լեռնագագաթը նմանվում է հեքիաթային մարմարյա դղյակի: Համառ գայլը պնդում էր, որ ձյունը գորշ է: Աշխույժ զրույցը վերածվեց վեճի: Սկսեցին միմյանց վիրավորել: Մեկը մյուսին այլևս չէր լսում: Հանկարծ հայտնվեց նապաստակը: Գազանները նույն հարցով դիմեցին …
Աղավնյակ, ծիածան, իշայծյամ, խավիար, լռելյայն, մատյան, միմյանց, պատանյակ, արյուն, քվեարկել: ԲԱՌԱԿԱԶՄԱԿԱՆ ՊԱՏԿԵՐ աղավնյակ = աղավն (աղավնի) + ակ (ա-ի ազդեցությամբ ի > ]), (պատանյակ, կղզյակ, որդյակ) ծիածան — պարզ բառ (կրիա, հեքիաթ, օվկիանոս, փասիան, խավիար) իշայծյամ = իշ (էշ) + այծյամ լռելյայն — պարզ բառ մատյան — պարզ բառ (պատյան, ատյան) միմյանց (միմեանբ բառի գրաբարյան …
Գաբրիելը, Եդիան, Դանիելը, Մաբիամը և Արաբսյան դասընկերներ են: Նրանք մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցեցին Անանիա Շիրակացու մատյանը: Իմաստուն այրը տիեզերքի մասին գրել է դեռևս յոթերորդ դարում: Այսօր նրա մտքերը թվում են մարգարեություններ, գործունեությունը նման է սխրանքի: Անանիա Շիրակացին մեկնաբանել է բազմաթիվ երևույթներ, լոզս սփռել գիտության ասպարեզում: Կյանքն ապացուցեց, որ նրա աբւոահայւոած յուրաքանչյուր միտք յուրօրինակ կանխագուշակություն էր: Բացատրել …
Ծաղիկները հավաքվեցին մի կղզյակի վրա: Թագավոր էին ընտրելու քվեարկությամբ: ժամանեցին կապույտ բրաբիոնը, խարտյաշ արևածաղիկը, եղյամապատ, անուշաբույր վարդը, ժանեկազարդ մեխակը: Միմյանց հետևից նրանք ատյան էին մտնում: Յուրաքանչյուրն առաջարկում էր իր թեկնածուին: Միմիայն վարդն էր լուռ: Նա վստահ էր իր հեքիաթային հմայքին: Երբ բոլոբը խոսեցին, վաբդը կանգնեց և ասաց. — Ես եմ ծաղիկնեբի թագուհին: Բացատրել հետևյալ բառերի …